مرغدونی
وقتی یه کاری بهم سفارش داده می شه, پیش خودم می گم حتما صاحب کار هم روی کارش خیلی ارزش قایله و براش مهمه. در نتیجه تمام تلاشم رو می کنم که اون کار رو ( اگه بتونم البته) به بهترین نحو ممکن انجام بدم.
ولی حالم بهم می خوره وقتی کسی که کار رو سفارش داده نه تنها برای مال خودش که برای اون وقتی که من نوعی صرف کردم ارزشی قایل نباشه.
- هفت روز تمام نشستم پای این لامصب, متن های آقارو ترجمه کردم براش فرستادم, دریغ از یک اعلام وصول خشک و خالی. اعلام وصول بخوره تو سر من, دریغ از یک کلام فحش.
- نشسته سه روز مخ منو خورده که آره آقاجان من فلان چیز رو می خوام, یانجاش اینجوری باشه, اونورش اینطوری باشه و … و از اون مهمتر برای حداکثر ۱۰ روز دیگه می خوامش.
بهش می گم: عزیزجان, اینی که شما می خواید و در این زمانی که شما می خواید هزینه اش میشه اینقدر. میگه: حله, موردی نداره.
منم می شینم کار رو آماده کنم. سه روز مونده به موعد, بهش خبر میدم که آقا, بیا سایتت آماده است. میگه: باشه, بذار ببینمش.
می بینه و خوشش می آد. یه روز می گذره, دو روز می گذره, سه روز می گذره, یه هفته می گذره, نه خیر خبری نیست که نیست.
باهاش تماس می گیرم و میگم: ببخشید الان چندمه؟ میگه: چه طور مگه؟. میگم: آخه شما مخ منو خوردی از بس گفتی فلان روز باید کار من پابلیک بشه, بعد الان ده روز گذشته هیچی به هیچی. ( کماکان حرفی نزدم که پول من چی شد پس؟). می فرمایند: آهان, از اون لحاظ. یه مشکلاتی ماهوی کوچیکی هست که حل میشه, شما نگران نباش.(!!!!).
- اون یکی خودش زنگ می زنه که: فلانی, من یه سایت اینجوری می خوام, هزینه اش هم مهم نیست. می گم: باشه, خبرت می کنم.
دو هفته بعد نمونه رو نشونش میدم. می گه: خوبه ها, ولی اینجاش اینجوری(X) باشه بهتره. میگم: چشم, سه روز بعد زنگ می زنه: ببین اونجاش بود که سه روز پیش گفتم, اینجوریش(Y) کن. بازم می گم: چشم. به هفته نکشیده دوباره زنگ می زنه: همون جای قبلی رو اینجوری (Z) کن. دوباره می گم: چشم. این داستان تا نزدیک دو ماه ادامه داره. بعد از دوماه برمیگردم بهش می گم: ببین, مطمئنی همینو می خوای؟ میگه: آره, همینه. تو دلم می گم: خدا رو شکر. بهش می گم: خیلی خوب, بی زحمت مبلغ توافقی رو لطف کنید بیاد. برمی گرده میگه: زکی, اونموقع من برای این مشتری داشتم که اون قیمت رو گفتم الان اینقدر لفتش دادی طرف پرید!!!
نتیجه گیزی اخلاقی: من قربان این رفقای نازنین بشم.
نتیجه گیزی اجتماعی: عمرا زین پس بدون گرفتن کل مبلغ شروع به کاری بکنم.
نتیجه گیری فلسفی: بخواب بابا حال نداری.
WP ۲.۱ RC۱
خوب در ادامه ی نوشته ی قبل, عرض شود که امروز به نسخه نامزدنهایی ۱ ارتقا دادم.
پلاگین جلالی, نسخه ی ۳/۰۲ همچنان چونان ساعت کار می کند.
دنی سگه
کارگردان: لوی لوتوریه
نویسنده/تهیه کننده: لوک بسون
بازیگران: جت لی- مورگان فریمن- باب هاسکینز - کری کاندان
یخوام خیلی خلاصه در مورد داستانش توضیح بدم میشه این: داستان تبدیل یک انسان به یک سگ و بازگشتش به اصل خویش. خیلی مزخرف شد,نه؟ یه پیش فرض دیگه هم بدم و اون اینکه بازیگر کرکتر اول فیلم جت لیه. خوب این یعنی اینکه با یه فیلم اکشن روبروییم؟
اینا رو بذاریم کنار. اصل داستان اینه:
دنی(لی) از بچگی پیش عمو بارت(هاسکینز) بزرگ شده. بارت شرخره و دنی رو مثل یه سگ شکاری بزرگ کرده, جوری که وقتی قلاده اشو باز می کنه طرف رو تا سرحد مرگ می زنه.
یه روز برحسب اتفاق دنی از بارت دور می افته و میره پیش یه تعمیرکار پیانو(فریمن) و دخترخوانده اش(کاندان) که امریکاییند و برای تحصیل دختره موقتی اومدن انگلستان. ازش مراقبت می کنند و یواش یواش دنی دوباره به انسان تبدیل میشه.
ولی این همه ماجرا نیست.
حالا بریم سر اینکه چرا باید فیلم رو دید.
دلیل اول: جت لی واقعا بازی کرده. عجیبه ولی واقعا بازی کرده. خودش گفته مدتها روی حرکت های سگ ها مطالعه کرده. در ضمن این اولین فیلم رسما نه چندان اکشنشه.
دلیل دوم: فریمن و هاسکینز. دیدن این دو نفر به خودی خودش کم دلیلی نیست. مخصوصا هاسکینز.
دلیل سوم: طراح سکانس های اکشن فیلم یوئن وو پینگ. همون طراح سکانس های اکشن ماتریکس ها.
دلیل چهارم: فیلم از نظر تکنیکی چیزی کم نداره. لوتوریه و گروهش کارشون رو به بهترین نحو ممکن انجام داده اند. برای نمونه سکانس استخر رو نگاه کنید.
دلیل پنجم: موسیقی متنش. کار massive attack بی نظیره. نه تنها روی فیلم نشسته که خودش رو بدحوری توی گوش تماشاچی می چپونه.
دلیل ششم: لوک بسون. (توضیح که نمی خواد؟)
wp۲.۱ beta۳
الو الو, تست می کنیم. صدا خوبه؟
صدای ما را از وردچرس ۲/۱ بتای ۳ می شنوید.
شهر در امن و امان است.
پلاگین جلالی نسخه ۳/۰۲ عین ساعت داره کار می کنه.
پشتیبانی از راست به چپ در wordpress ۲.۱
بهتر از این نمیشد. این پست رایان همه چیز رو کامل توصیح داده.
عالیه.
ممنون مانی و باقی دوستان.